گرد كند هر دو طرف زن را چندانكه دست و پايش با هم بسته شود . قرفصى ( qarfas ) و ( qerfes ) و ( qorfos ) ا . ع . قرفصاء . مر . قرفصاء . قرفطة ( qarfatat ) م . ع . نزديك نهادن گام . و نوعى از جماع كردن . قرفه ( qerfe ) ا . پ . پوست هر چيز . و پوست درختى شبيه به دارچينى . قرفى ( qarfiyy ) ض . ع . رجل قرفى : مردى كه رنگش بسرخى زند . قرق ( qarq ) ا . ع . آواز ماكيان . قرق ( qerq ) ا . ع . اصل ردى و هيچ‌كاره . و خوى و عادت . و مردمان خرد و يك نوع بازى كه آن را سدر گويند . قرق ( qorq ) ا . ع . قبض و گرفتگى . و تعرض . و ممانعت و بازداشت . قرق ( qaraq ) م . ع . قرق قرقا ( از باب سمع ) : در زمين هموار رفت و يا در بيابان سير كرد . و قرق الرجل : بازى سدر بازى كرد آن مرد . قرق ( qaraq ) و ( qareq ) ص . ع . جاى هموار . يق : قاع قرق . و كذلك : قرق . قرق ( qoroq ) ا . پ . - مأخوذ از مغولى - ممانعت . و تعرض . و مزاحمت . و بازداشت . و قرق شدن : باز داشته شدن . و قرق كردن : ممانعت كردن و باز داشتن از آمدن و دخول و خروج . قرقار ( qarq r ) ا . پ . كبوتر بغدادى . قرقار ( qarq r ) ا . ع . بانگ شتر و كبوتر ، اسم است قرقرة را . و نوعى از آوند . و قرقار الهدير : شتر روشن آواز . قرقار ( qarq re ) ع . كلمهء امر يعنى آواز بكن . قرقارة ( qarq rat ) ا . ع . شش مانندى كه شتر هنگام مستى از دهن برآرد . قرقاول ( qarq vol ) ا . پ . - مأخوذ از تركى - مرغى جنگلى كه تذرو و تورنك نيز گويند . قرقب ( qarqab ) و ( qorqob ) و ( qorqobb ) ا . ع . شكم . قرقب ( qorqob ) ا . ع . نام مرغى كوچك . قرقبة ( qorqobbat ) ا . ع . گوشت‌پارهء شكار . قرقچى ( qoroq - ci ) ا . پ . مستحفظ شكار گاه . و پاسبان درب حرم خانه . قرقر ( qarqar ) ا . ع . پشت و ظهر . و زمين هموار پست و تابان لغزان . و پوشش و لباسى مرزنان تازى را . و ناحيه‌هاى سواد شهر . قرقرا ( qarqar ) ا . ع . نام مرغى . قرقرة ( qarqarat ) ا . ع . ظاهر روى . و آنچه ظاهر و نمايان باشد از محاسن شخص . و نوعى از خنده . و بانگ شتر . و بانگ شكم . و زمين هموار پست نرم . و لقب مردى كه مىخندانيد نعمان بن منذر را . قرقرة ( qarqarat ) م . ع . و قرقر فى ضحكه قرقرة : خندهء غريب كرد و برگردانيد آواز خنده را در حلق و دوباره خنده كرد . و قرقر البعير : بانگ كرد شتر . و قرقرت الحمامة قرقرة و قرقريرا : بانگ كرد كبوتر . و قرقرت بطنه : بانگ كرد شكم او . و قرقر البعير : روشن شد آواز آن شتر . و نيز قرقرة : ريختن آب در ديگ تا ديگ نسوزد . قرقرون ( qorqorun ) ا . پ . سعد كوفى . قرقرى ( qarqari ) ا . پ . نوعى از پيچيدن دستار . قرقرير ( qarqarir ) م . ع . قرقر قرقرة و قرقريرا . مر . قرقرة . قرقس ( qerqes ) ا . ع . پشهء ريزه . قرقسه ( qarqasat ) م . ع . قرقس بالكلب قرقسة : بكلمهء قرقوس خواند آن سگ را . قرقسيا ( qarqasy ) ا . پ . كبابهء چينى . قرقسون ( qarqasun ) ا . پ . سرب . قرقشه ( qarqace ) ا . پ . ستيزه و منازعه . و قرقشه كردن : ستيزه كردن . قرقصة ( qarqasat ) م . ع . قرقص بالجر و قرقصة : خواند بچهء سگ را . قرقف ( qarqaf ) ا . ع . مى و شراب . قرقف ( qorqof ) و ( qarqaf ) ا . پ . نام يكى از كتابهاى مجوس . قرقف ( qorqof ) ا . ع . يك قسم مرغى كوچك . قرقفة ( qarqafat ) ا . ع . درشتى و بلندى آواز كبوتر و گشن . و خنده . قرقفة ( qarqafat ) م . ع . قرقفه قرقفة : لرزانيد او را . و ترسانيد او را . و قرقف الصرد ( مجهولا ) : دندانها را برهم زد مرد سرمازده از شدت سرما . قرقفنة ( qarqafannat ) ا . ع . حشفه و سر نره . و نام مرغى . قرقل ( qarqal ) و ( qarqall ) ا . ع . پيراهن زنان . و جامهء بىآستين . ج : قراقل . قرقم ( qerqem ) ا . ع . حشفه و سر نره تا ختنه‌گاه . قرقمان ( qarqam n ) ا . پ . پاره‌هاى چوبى كه در ميان مقل مكى يافت مىگردد و در دواى دندان به كار مىبرند . قرقمة ( qarqamat ) م . ع . قرقم الصبى قرقمة : بد غذا گرديد آن كودك و شير زده شد . قرقو ( qorqu ) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - زعفران . قرقوبى ( qarqubi ) و ( qorqubi ) ا .